734.

Ile niewypowiedzianych słów przepadło na zawsze. A może ważniejsze były od tych wszystkich wypowiedzianych. (Wiesław Myśliwski)

Ciężko rozmawiać na co dzień z ludźmi, wiedząc, że poza naszą codziennością istnieją osoby, do których otworzyłoby się z chęcią usta. Tylko oni nie potrzebują naszych słów, bo mamy słownik zbyt ubogi, by dać im cokolwiek od siebie. Jesteśmy bezużyteczni, jesteśmy nie dla nich.

Wydech i wydech. Tylko tyle mogę teraz zrobić, by nie rozbić się na kawałki, gdy nieznany wcześniej smutek wdziera się w ciało i duszę.